Meðhöndlun á niðurbrotnu vökvaðri súráli ætti að vera ákvörðuð út frá niðurbrotsstigi efnisins og framtíðarnotkun þess. Kjarnareglurnar eru öryggi, fylgni og endurheimt auðlinda.
Mat og flokkun: Í fyrsta lagi skal meta niðurbrotsefnið með tilliti til ástands þess, þar á meðal hvort það hafi þéttist, rakainnihald þess, óhreinindi og breytingar á kristalfasa. Ef aðeins örlítið frásog raka hefur átt sér stað og engin fasabreyting hefur átt sér stað, er hægt að endurheimta að hluta til með endurnýjun þurrkunar (td þurrkun við 110–150 gráður í 4–6 klukkustundir), hentugur fyrir notkun með litla virkniþörf. Ef mikil þétting eða kristalumbreyting hefur átt sér stað hentar það ekki fyrir mikla-nákvæmni ferli.
Endurvinnsluaðferðir:
Hitavirkjunarendurnýjun: Fyrir vökvað súrál sem er mettað með aðsog eða hefur yfirborðsmengun er hægt að nota hitaafsog. Til dæmis, hitun í um 350 gráður við súrefnis-snauðar aðstæður desorbar adsorbatið, endurheimtir uppbygging svitahola og tiltekið yfirborð, sem gerir endurvinnslu kleift.
Kemísk endurnýjunarmeðferð: Fyrir efni með sérstaka virknibilun (svo sem minnkaða afflúorunargetu), liggja í bleyti í natríumhýdroxíðlausn og síðan vatnsþvott þar til það er hlutlaust, og síðan getur súrnunarmeðferð endurheimt yfirborðsvirkni.
Niðurfærsla og endurnotkun (lág-kostnaðarförgun): Fyrir ó-endurnýjanleg misheppnuð efni er hægt að nota þau sem ó-virk fylliefni í byggingarefni, húðun eða plastvörur; þeir geta einnig verið notaðir til að bæta súr jarðveg eða breyta sýrustigi í skólpi, en stjórna þarf skömmtum og fylgjast með áhrifum þungmálma og annarra óhreininda.
Lokaförgun: Ef efnið inniheldur skaðleg mengunarefni eða hefur algjörlega misst nýtingargildi þess skal farga því í samræmi við almenna staðla fyrir fastan iðnaðarúrgang til að forðast óviðeigandi losun. Hvatt er til samþættingar í hringlaga hagkerfislíkani og innlimun þess í-samvinnukerfi fyrir fast úrgang sem- byggir á áli.
